Buraya Tıklayıp PDF Olarak indirebilirsiniz
                                     Ocak 2017
Sayın meslektaşlarım; Son     aylık     toplantımızı     12.2.2017     de     ürojinekoloji     başlığı     altında gerçekleştirdik.   Diğer   toplantılarda   olduğu   gibi   150-200   meslektaşımız toplantıya   katıldı.   Bu   toplantının   düzenlenmesinde   görev   alan   Dr   Önay Yalıçın,    Dr.    Funda    Uğurlucan,    konuşmacılar        ve    tüm    katılımcılara teşekkür ediyoruz. Gelecek    toplantımız    19    Mart    2017    de    yapılacak    ve    bu    toplantıda jinekolojide      karşılaşılan      onkolojik      sorunlar      günlük      uygulamalar doğrultusunda   tartışılacaktır.      Toplantıya   katılan      meslektaşlarımızın   sayısının   artması   bizlere   güç katacak ve gelecek toplantıların daha iyi şartlarda hazırlanmasına ortam hazırlayacaktır. Daha   öncede   belirttiğimiz   gibi   bu   toplantılarda   önceden   bildirilmek   şartı   ile   öneri   ve   sorunlarınızı tartışabiliriz.   Mevcut   şartlarda   hepimizin   pek   çok   sorunun   olması   kaçınılmaz   bir   gerçektir.   Sizlere yardımcı    olmak    bizim    temel    görevlerimizden    biridir.        Hukuk    kurulumuz    çalışmalarına    devam etmektedir. Sayın    meslektaşlarım    bilgiye    ulaşmak    eski    yıllara    göre    çok    daha    kolaydır.    Ancak    eskiye    göre zamanımız   daha   azdır.   Bu   neden      önemli   olduğunu   düşündüğümüz   çalışmaların   özet   ve   orijinal metinlerini sizlere sunuyoruz. Bu    ay    üç    çalışmayı    gündeme    aldık:    Dr.    Barış    Ata’nın    özetlediği    iki    makale    gebelikte    subklinik hipotiroidi   tedavisinin   sonuçlarını   inceliyor,   Dr.   Hande   Yağmur’un   özetlediği   diğeri   ise   Antiplatelet Ajanlar ve Spontan Preterm Doğumun Önlenmesi`ni konu alan bir meta-analiz. Tüm meslektaşlarımıza sevgi ve saygılarımızla Prof. Dr. Fuat Demirkıran Tjod İstanbul Yk. Başkanı                                                                                 
www.tjodistanbul.org
TJODist  BÜLTEN
TJOD  İstanbul Şubesi
MART 2017
Subklinik                hipotiroidizmli gebelerde        tiroid        hormonu verilmesinin          etkinlik          ve güvenliğini           değerlendirmek amaçlı    bu    retrospektif    çalışma yaklaşık     100     milyon     kişinin kayıtlı    olduğu    bir    ulusla    veri tabanının    2010    –    2014    yılları arasındaki      5      yıllık      kayıtları incelenerek                 yapılmıştır. Subklinik   hipotiroidi   (TSH   2.5   10   IU/L)   olan   5405   gebe   tespit edilmiştir.    BU    gebelerin    843’ü tiroid    hormonu    alırken    4562’si almamıştır. TSH   düzeyi,   yaş,   etnik   köken, Charlson   indeksi,   obesite,   tiroid hastalığı     öyküsü,     tekrarlayan gebelik       kaybı       öyküsü       ve hipertansiyon      için      düzeltilen regresyon   analizleri   sonucunda, tiroid   hormonu   alanlarda   düşük riski    anlamlı    olarak    azalırken (%10.6   vs   %13.5,   p<0.01),   bu olumlu   etkinin   TSH   4.1   mIU/L’ olan     kadınlara     sınırlı     olduğu görüşmüştür   (TSH   2.5   –   4   IU/L için     odds     oranı     0.91,     %95 güven    aralığı    0.65    –    1.23,    ve TSH   4.1   –   10.0   mIU/L   için   0.45, 0.30    –    0.65).    Ancak    preterm
Subklinik hipotiroidizmli gebelerde tiroid hormonu tedavisi: ABD ulusal değerlendirmesi. Maraka et al. BMJ 356:i6865  
TJODist  BÜLTEN
www.tjodistanbul.org
TJOD  İstanbul Şubesi
doğum   (1.6,   1.14   –   2.24),   gestasyonel   diabet   (1.37,   1.05   –   1.79), preeklampsi   (1.61,   1.10   –   2.37)   riskleri   tiroid   hormon   tedavisi   alan grupta anlamlı olarak daha yüksek gözlenmiştir. Bu    hasta    popülasyonunda    tiroid    hormonu    tedavisinin    güvenliğini değerlendirmek için başka çalışmalar gereklidir. British     Medical     Journal’da     ücretsiz     erişime     açık     makale     için https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5266622
Gebelikte         subklinik         tiroid hastalıkları    çocukta    düşük    IQ dahil    bazı    olumsuz    sonuçlarla ilişkili   olabilir.   Tekiz   gebeler   20. gebelik      haftasında      subklinik hipotiroidi    (TSH    >    4    mU/L    ve normal   serbest   T4   ,   0.86   –   1.90 ng/dl)      ve      hipotiroksinemi      ( normal   TSH   0.89   –   3.99   mU/L ve    düşük    serbest    T4,    <    0.86 ng/dl)   için   tarandı.   Her   iki   durum için     ayrı     ayrı     olmak     üzere gebeler        levotiroksin        veya plasebo           almak           üzere randomize        edildiler.        Tiroid hormon       düzeyleri       her       ay monitorize   edilerek   normal   TSH veya     sT4     düzeyi     (çalışmaya göre)       sağlanmaya       çalışıldı. Çocuklar   5   yaşına   kadar   her   yıl gelişim    ve    davranış    testleri    ile incelendi. Primer        sonuç        ölçütü        5 yaşındaki        (eğer        5        yaş muayenesi   yoksa   3   yaşındaki) IQ    puanı    veya    3    yaş    altında ölümdü. Subklinik      hipotirodizmli      677 kadın     ortalama     16.7     gebelik haftasında    ve    hipotiroksinemili 526       kadın       17.8       gebelik haftasında     randomize     edildi.      
Gebelikte subklinik hipotirodizm veya hipotiroksineminin tedavisi Casey et al. NEJM 2017: 376(9):815  
TJODist  BÜLTEN
www.tjodistanbul.org
TJOD  İstanbul Şubesi
Subklinik    hipotiroidizm    çalışmasında    çocukların    medyan    IQ    puanı levotiroksin   grubunda   97   (%95   güven   aralığı,   94   -   99)   ve   placebo grubunda   94   (95%   GA,   92   -      96)   oldu   (P=0.71).   Hipotiroksinemi çalışmasında,   medyan   IQ   puanı   levotiroksin   grubunda   94   (95%   GA, 91 - 95) ve placebo grubunda 91 (95% GA, 89 - 93) oldu (P=0.30). İki   çalışmada   da,   levotiroksin   ve   placebo   grupları   arasında   herhangi bir   nörokognitif   veya   gebelik   sonucu   arasında   veya   istenmeyen   etki insidansında fark görülmedi. Sonuç     olarak     gebeliğin     8     –     20.     Haftaları     arasında     subklinik hipotirodizm   veya   hipotiroksineminin   tedavisi   5   yaşına   kadar   kognitif ölçütleri iyileştirmedi. Makalenin NEJM websitesindeki linki:   http://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1606205?query=TOC Makale    ile    ilgili    NEJM    websitesindeki    özet    videoya    bu    linkten ulaşabilirsiniz: http://www.nejm.org/do/10.1056/NEJMdo005125/full/?query=TOC
Spontan preterm doğum neonatal           mortalite           ve morbiditenin          önemli          bir nedenidir      ve      uteroplasental iskeminin       spontan       preterm doğum          etyolojisinde          rol oynadığına        ilişkin        kanıtlar giderek         artmaktadır.         Bu sistematik     derlemenin     amacı antiplatelet     ajanların     spontan preterm                      doğumların önlenmesindeki       etkinliklerinin araştırılmasıdır. Çalışmada           preeklampsinin önlenmesi   amacıyla   düşük   doz aspirin-dipiridamol         ya         da plasebo                   verilen/tedavi verilmeyen        31        randomize çalışmanın     bireysel     katılımcı verileri     (Perinatal     Antiplatelet Review   of   International   Studies Individual       Participant       Data) değerlendirilmiş       ve       doğum tipine       ilişkin       (spontan       ve endikasyonlu    preterm    doğum) dataya       sahip       17       çalışma (28,797 kadın) dahil edilmiştir. Antiplatelet        tedavi        verilen grupta,    plasebo    verilen    ya    da tedavi         verilmeyen         grupla karşılaştırıldığında   37   haftadan
Antiplatelet Ajanlar ve Spontan Preterm Doğumun Önlenmesi Elvira O.G. van Vliet, MD, PhD, Lisa A. Askie, PhD, Ben W. J. Mol, MD, PhD,and Martijn A. Oudijk, MD, PhD Obstetrics & Gynecology Vol.129, No.2, Şubat 2017  
TJODist  BÜLTEN
www.tjodistanbul.org
TJOD  İstanbul Şubesi
önce   (rölatif   risk   [RR]   0.93,   %95   [CI]   0.86–0.996)   ve   34   haftadan önce   (RR   0.86,   95%   CI   0.76–0.99)   spontan   preterm   doğum   riskinin daha   düşük   olduğu   gözlenmiştir.   Bunun   yanında,   37   haftadan   önce spontan   preterm   doğum   için   rölatif   risk,   daha   önce   gebelik   öyküsü olan   kadınlarda   0.83   (95%   CI   0.73–0.95),   ilk   gebeliği   olanlar   için   ise 0.98    (95%    CI    0.89–1.09)    bulunmuştur.    Sonuç    olarak,    antiplatelet ajanlar   preeklampsi   riski   olan   gebelerde   spontan   preterm   doğumları azaltmaktadır. Kaynak:  https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28079785